Mijn laatste dag breekt aan…qua Karuna. En het is ook tijd voor mij om te gaan.

Het is op het moment erg druk, in 2 dagen 6 honden binnen gekregen die een poot gebroken hebben door een auto-ongeluk, daarnaast genoeg andere dingen. Het is erg frustrerend hoe mensen verwachten dat je voor ze holt, terwijl zij een week later na het voorval of na begin van de ziekte aan komen zetten. Waarom doen mensen zo? En ik mag zeker altijd vriendelijk blijven lachen…

Daarnaast heb ik ook de laatste twee weken niet schadeloos door kunnen maken: zonnesteek… Word je niet ziek van het eten, dan wel van de zon… Dus Nederland, geef me maar regen, net zolang tot ik dat ook niet meer weet te waarderen Tot snel!

Nog wat fotootjes van de vakantie.

Ik heb me altijd afgevraagd waar de verhalen en afbeeldingen over prinsen in het Oosten vandaan komen, maar na dit paleis is me dat wel wat duidelijk geworden. Het is te mooi om werkelijk waar te zijn. Mysore’s Maharadja’s Palace.

Wel is er natuurlijk het een en ander vervallen, is aan onderhoud toe (wordt gelukkig ook gedaan), maar al dat goud, de mozaieken, alle kleuren, koepels… werkelijk prachtig! Maar goed, ik heb toch liever een prins dan een paleis:

enne…heb hem al gevonden

PS. Tel de bananen en vertel me later hoeveel het er zijn…

Zoek de olifant…een echte wilde